Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny jest dogmatem ogłoszonym w 1950 roku przez papieża Piusa XII. Dogmat ten stwierdza, że po zakończeniu swojego ziemskiego życia Najświętsza Maryja Panna została z ciałem i duszą wzięta do wiecznej chwały.

Wydarzenia związane z zakończeniem ziemskiego życia Maryi zaczęto upamiętniać w V wieku na Wschodzie przez obchody święta Zaśnięcia Matki Bożej, które stało się tym samym jednym z najstarszych świąt maryjnych.

W Polsce i innych krajach europejskich czci się Matkę Boską Wniebowziętą jako patronkę ziemi i jej bujnej roślinności, stąd w polskiej tradycji ludowej święto znane jest pod nazwą Matki Boskiej Zielnej.

W Sanktuarium Męki Pańskiej i Matki Bożej w Kalwarii Pacławskiej, z którym związani są mieszkańcy archidiecezji przemyskiej, obchodzony jest Wielki Odpust. W tym roku ma on znacznie okrojoną formę ze względu na aktualne obostrzenia sanitarne. Zbiega się on z 400. rocznicą urodzin Andrzeja M. Fredry, fundatora Kalwarii, 100. rocznicą urodzin św. Jana Pawła II oraz z uroczystym ogłoszeniem dekretu o podniesieniu kościoła do godności Bazyliki Mniejszej.